O gün, yılların yorgunluğunu omuzlarında taşıyan eski, kadife koltuğuna usulca gömülmüşsündür. Parmaklarının arasında sıcaklığını zar zor hissettiğin, kenarı ince ince işlenmiş bir fincan kahve vardır. Pencereden dışarı, ufkun en belirsiz çizgisine, belki de geçmişin silik anılarına doğru dalıp gitmiştir gözlerin. İçeride bir bayram sabahının o telaşlı, cıvıl cıvıl neşesi yankılanır; torunların minik adımları ve şen kahkahaları odanın duvarlarına çarpıp kulaklarında tatlı, uzak bir melodiye dönüşür. Zaman sanki bir anlığına durmuş, koca bir ömür o pencerenin camında sessiz bir film şeridi gibi akmaya başlamıştır.

Türkiye İstatistik Kurumu (TÜİK) verilerine göre, ülkemizde dijitalleşme dalgası hız kesmeden büyümeye devam ediyor. Genel internet kullanım oranının %92,3 olarak kaydedildiği Türkiye'de, özellikle finansal alışkanlıklar hızla dijital ortama kayıyor.

Yapay zekâ (YZ) teknolojileri, hukuk sektöründe araştırma, metin analizi ve sözleşme denetimi gibi alanlarda büyük bir hız ve verimlilik artışı sağlamaktadır. Bununla birlikte; halüsinasyon (yanılsama) riski, mesleki sır saklama yükümlülüğü, Kişisel Verilerin Korunması Kanunu (KVKK) engelleri, gerekçeli karar zorunluluğu ve hukuki sorumluluk mekanizmaları nedeniyle yapay zekânın tamamen otonom bir karar verici veya avukat ikamesi olarak kullanılması mümkün değildir. Bu inceleme makalesi, yapay zekânın hukuktaki pratik kullanım alanlarını, yasal ve etik sınırlılıklarını ve Türk/uluslararası yargıdaki emsal yaklaşımları ele almaktadır.

Çok uzaklarda, sisli dağların ardında, denizin kıyısında küçük bir şehir vardı. O şehirde biri yaşardı; ne zaman adını ansam içimde bir bahar esintisi, ardından da tarifsiz bir hüzün dalgalanırdı. Ben ona öyle bir aşıktım ki, bunu anlatmaya ne kelimeler yeterdi ne de cümleler. Harfleri yan yana dizsem, virgülleri gözyaşlarımla ıslatsam, yine de o duygu eksik kalırdı. Aşkım, kelimelerin bittiği yerde başlardı.