Ramazan

BEĞENDİM

ABONE OL

News

0

Ramazan yaklaşırken şehirlerin ritmi değişir. Aynı sokaklar, aynı insanlar… ama bakışlarda başka bir sükûnet belirir. Gün daha yavaş akar, akşam ezanına doğru zamanın nabzı hissedilir hâle gelir. O an, sadece açlığın bitişi değildir; sabrın, niyetin ve paylaşmanın görünür olduğu bir eşiğe dönüşür.

Ramazan, inananlar için yalnızca bir ibadet ayı değil; iç muhasebenin, kalp temizliğinin ve merhametin yeniden hatırlandığı bir mevsimdir. Oruç, bedenin açlığıyla ruhun tok kalabileceğini öğretir. Sofralar küçülür belki ama dualar büyür. Bir hurmanın, bir yudum suyun kıymeti; insanın kendi sınırlarını fark etmesiyle anlam kazanır.

Bu ayda yapılan her iyilik, bir başkasının hayatına dokunur. Paylaşılan ekmek, edilen dua, uzatılan bir el… Hepsi görünmeyen bir bağ örer insanlar arasında. Ramazan, kalabalıkların içinde bile insanın kalbiyle baş başa kalabildiği nadir zamanlardan biridir. Gürültünün azaldığı, niyetlerin berraklaştığı bir aralıktır.

İnananlar için bu ay; affın, arınmanın ve yeniden başlamanın kapısıdır. İnsan, ne kadar yorulmuş olursa olsun, bu kapıdan geçerken hafifler. Çünkü bazen insanın ihtiyacı olan şey; bir ay boyunca yavaşlamak, kendini dinlemek ve hayatın anlamını yeniden tartmaktır.

Benim içinse Ramazan, başkalarının inancına duyduğum saygının, ortak insani değerlerin ve birlikte yaşamanın zarafetinin hatırlatıcısıdır. İnanç yolları farklı olabilir; ama sabır, merhamet ve paylaşma arzusu insanlığın ortak mirasıdır. Bu yüzden Ramazan geldiğinde, ben de o sessizliğe kulak veririm.

Bu ayın, ona gönülden bağlanan herkese huzur, şifa ve içsel bir aydınlık getirmesini dilerim. Sofralarınız bereketli, kalpleriniz ferah olsun.