YANGIN
Dört bir yanım ceset…
Vakit öldürüyorum bugün…
Cehenneme beş kala
Cennetin kapısı çoktan açık…
Dört bir yanım çığlık, gölgem bile kan revan
Zaman beni gömerken susmadı içimdeki isyan
Küllerimden doğan o yaralı kadın benim
Aynalara sığmayan paramparça bir yemin
Alev aldı bulutlar, kan kırmızı gökyüzü
Nabzımda bir aşk hikâyesi, sinsi bir hece izi
Damarlarımda dolaşan zehirli bir hatıra
Adını fısıldayınca dünya düşer uçuruma
Yandım ama sönmedim
Kırıldım ama ölmedim
Kalbimde saklı cehennem
Adınla mühürledim
Sen yangınsın, ben sana isyan eden rüzgâr
Savrulurum üstüne, yakarım her diyar
Adını andıkça küle döner şehirler
Benim içimde aşk değil, kıyamet büyür her sefer
Sen yangınsın, ben asi bir fırtına
Dokunamam sana ama yanarım adına
Cennetin kapısı açık olsa da bugün
Ben cehennemi seçtim senin uğruna
Gözlerimde gece, dudaklarımda yas
Kalbim enkaz altında çırpınan bir nefes biraz
Sevda dediğin şey bir hançer sırtımda
Taşıyorum seni hâlâ kanayan yanımda
Alevlerden taç yaptım saçlarıma bu gece
Yıkılsın üzerime bütün eski hece
Sevmek buysa eğer, bırak küle döneyim
Adını son kez haykırıp kendimden geçeyim
Küllerim savrulur karanlık sokaklara
Sesim çarpar boş duvarlara
Sevgili…
Sen yangın olmayı seçtin
Ben yanarak güçlendim
Sen yangınsın, ben sana isyan eden rüzgâr
Yıkılır üstüne gökyüzü, kopar fırtınalar
Adını andıkça küle döner şehirler
Benim içimde aşk değil, kıyamet büyür her sefer
Sen yangınsın!
Ben isyan!
Yanarak doğan bir kadın var!